Souveniertjes
Bron: fotograaf Anne Kalloe Vermeulen

Souveniertjes

Wat neem je mee bij terugkomst van de vakantie? Vroeger toen ik jong was wilde ik heel graag souveniertjes. Heel lang zoeken naar het perfecte aandenken. Dat alleen al bezorgde veel plezier en later een mooi aan denken. Maar hoe graag ik ook alle herinneringen had willen vangen en hoe leuk ik het ook vond om dingen te verzamelen, uiteindelijk verbleekten de herinneringen toch en raakte ik de souveniertjes uiteindelijk beu.
En om te voorkomen dat mijn kamer helemaal dichtslibde moest ik toch regelmatig dingen weg doen en daar zaten dan ook wel eens souveniertjes bij.
Het klinkt misschien suf, maar de mooiste souveniertjes zijn uiteindelijk de dingetjes die ik zelf heb gevonden. De schelpen, de haaientanden, de oude oorlogsmunten die ik vond in een grot op de camping, een klein zilveren zwaluwtje wat ik om een beeldje had gehangen, wat ik voor mijn verjaardag had gekregen.

Je begrijpt dat de vondsten gepaard gingen met de nodige fantasie. Met de munten toch wel als absolute topper!
Over de munten had ik fantasieën dat er iemand in de grot verscholen had gezeten, met alle spannende verhalen van dien.
Het zwaluwtje vind ik gewoon nog steeds prachtig. Mijn dochtertje vind het katje dat ik toen kreeg erg leuk om mee te spelen en het zwaluwtje hangt nog om haar nek. Soms vraagt mijn dochter hoe dat daar komt en of het eraf mag, hahaha nee dat dus niet en dan vertel ik haar het verhaal dat ik als klein meisje in Frankrijk al lopend door een straatje een ijsje at en ineens dat zwaluwtje tussen de stenen zag liggen, ik vond het direct een waardevolle schat en dat vind ik nog steeds. Leuk om het eens te delen en hier op te schrijven. Mijn herinnering ligt bij deze vast.

Maar terug naar het nu, ik wil al heel wat jaren geen spullen meer meenemen, maar ik zit dan soms wel in dubio dat ik de lokale bevolking ook graag wil helpen, vooral als we naar een land gingen waar men het niet zo goed heeft. Want ik vond het een fijn idee dat ik dan zelf direct in het land de economie kon stimuleren. Ik dacht dan ook altijd na over het verspreiden van mijn geld door verschillende dingen in verschillende winkels te kopen.
Ook gaven we destijds onze spullen die we over hadden zoals eten of spullen die we niet meer nodig hadden weg aan bedelaars op straat, wat altijd erg fijn was. Het word alleen wel wat lastig als je eigenlijk geen souveniertjes meer mee wil nemen. Ik vind altijd wel iets wat ik erg mooi vind zoals bijvoorbeeld een tas of iets anders praktisch als slippers, vaak stel ik het kopen van zoiets nieuws dan ook uit tot ik op vakantie ben zodat ik het daar kan kopen, maar dat zijn vaak geen typische souveniertjes. Mijn herinneringen zitten in mijn hoofd en hart en misschien raakt het ooit in de vergetelheid, maar zou dat niet gebeuren als ik mijn hele huis vul met herinneringen? Misschien niet. Maar ik wil niet meer zo krampachtig bezig zijn met herinneren, maar meer dankbaar zijn voor het hier en nu. Ik ga jullie nu wel eerlijk zeggen dat ik erg veel kwijt ben van het eerste jaar dat Kirsi geboren is en dat vind ik wel lastig en soms ook verdrietig en het had mogelijk wel geholpen als ik destijds meer “krampachtig” bezig was geweest om alle herinneringen op te slaan. Maar ach daar waren de omstandigheden niet naar en ik geniet elke dag met volle teugen van haar. En soms vraag ik me af of het erg is dat ik haar straks niet allerlei verhalen kan vertellen over haar babytijd. Maar dan vraag ik me ook af of ik alles perse had willen weten van mijn babytijd, mijn moeder heeft me er het een en ander over verteld. En ik vind het grappig om te horen, maar of ik er echt iets mee heb, dat niet direct, het zijn namelijk niet mijn herinneringen. Misschien stom gezegd, maar ik weet er zelf niets van dus het zou net zo goed over iemand anders kunnen gaan.
Tegenwoordig neem ik zeepjes mee als ik ergens ben geweest, in dit geval zijn het Zeeuwse knopjes, voor mijn moeder, zusje en schoonmoeder. Dat was ook zoiets in het verleden kreeg ik stres omdat ik voor iedereen het perfecte cadeautje mee wilde nemen, maar dat is echt heel lastig, ben blij dat ik dat los heb kunnen laten en gewoon thuis kom met een zeepje, goede olijfolie of balsamico, lekker praktisch en zeker zo leuk.
Dit keer heb ik echter toch ook een ander souvenirtje gekocht, ik wilde al heel lang een kwal in glas, best erg eigenlijk, maar ik vind het prachtig. Omdat ik het dus best erg vind had ik er tot op heden geen gekocht. Nu Kirsi de eerste dag direct geprikt werd door een kwal en ik later in een bloemenzaakje een kwal in glas tegen kwam, ben ik toch over stag gegaan en heb de kwal gekocht. Het is uiteraard niet de kwal die haar geprikt heeft en ik hoop maar dat ze voor deze presse-papier aangespoelde kwallen gebruiken, maar eerlijk gezegd heb ik me daar nog niet in verdiept. Desondanks zal ik deze presse-papier koesteren voor het leven en nooit meer weg doen, de herinnering die eraan zit, ook al was hij op dat moment niet heel vrolijk, de manier waarop we er samen mee om zijn gegaan was dat wel dus dat maakt het mooi.
Daarnaast ga ik terug naar huis met prachtige stenen, schelpen en wat spullen die ik gevonden heb op het strand tijdens het opruimen. Dat zijn toch wel hele mooie souveniertjes die ik zeker opnieuw zal koesteren. Hoe denken jullie over souveniertjes meenemen? Zoeken jullie naar het perfecte souvenir? En houden jullie deze dan voor het leven?

Veel liefs,

Anne

Laatst aangepast opzaterdag 29 juni 2019 21:30
(2 stemmen)

2 reacties

  • Anne
    Anne vrijdag 05 juli 2019 07:14 Reactielink

    Ja dat is dan inderdaad een herinnering die blijft. Wat een leuk en mooi verhaal. Bedankt voor je leuke reactie en aanvulling. Zo schattig dat je van die hele grote schelpen wilde kopen, blijft iets magisch he van die mooie grote schelpen. Hoop ze ooit nog eens te vinden. Maar dat is niet makkelijk. Ik vond eens in Kroatië echt een prachtige zee egel op de laatste dag van de vakantie, was een beetje somber dat de vakantie voorbij was en toen vond ik die egel. Was helemaal gelukkig en maakte er een mooi verhaaltje van dat de zee me gedag zei. We hebben hem mee genomen en de reis had hij goed overleeft. Laat ik er daarna tijdens het stoffen toch iets grootst en zwaars op vallen, toen was hij alsnog stuk. ??

  • Evelyn Broccardo
    Evelyn Broccardo zondag 30 juni 2019 21:36 Reactielink

    Ben dol ip souveniertjes en weet nu nog precies van waar wat komt!
    Ik weet ook nog toen ik een jaar of 5 was, wou ik in Frankrijk dolgraag schelpen kopen, hele grote schelpen. Ik bleef maar zagen en mijn mama vond ze afschuwelijk en zei telkens nee, uiteindelijk won ik maar wou ik ze niet meer, gewoon omdat mama ze niet mooi vond...die herinneringen blijven wel hé!

    Bedankt voor je verhaal, doet de mijne even herleven... ✨??

Laat een reactie achter

Zorg ervoor dat alle vereiste gegevens ingevuld zijn, aangeduid met een asterisk (*). HTML code is niet toegestaan.