Samenleven in respect
Bron: fotograaf Sanoes Kalloe

Samenleven in respect

Het warme weer komt eraan. Mensen gaan vrijer en schaarser gekleed, en als vrouw word je nog makkelijker nagekeken, nageroepen of nagefloten. Het lijkt wel of iedereen meteen op zijn kop staat. Is het de temperatuur of zijn het de schaarser geklede mensen waardoor de flirts ineens om je oren vliegen en de lucht lijkt te broeien?

 

Dat is iets wat is me vaak afvraag. Ik geloof dat onze gedachten vergiftigd zijn als het gaat om bloot, de link met seks wordt vaak direct gelegd.
Ik weet nog heel goed als de dag van gisteren dat ik als kind tijdens het buitenspelen een tas met pornoblaadjes vond in de bosjes, ik was ontzettend geshockeerd en zag seks echt als iets vies.

Seks kwam al heel snel overal terug in mijn leven. De vader van een vriendinnetje waar we altijd gingen spelen had steeds vervelende en vreemde opmerkingen over de borsten van mijn moeder en hij wist het altijd te vertellen als ze topless in haar eigen tuin had liggen zonnen en dat terwijl hij niet eens naast ons woonde maar een kruispunt en ettelijke honderden meters verderop. Heel vervelend en vreemd vond ik dat. Ik wist me geen houding te geven en begreep niet goed waarom hij hier altijd iets over moest zeggen, want wat maakte het nou uit dat ze lekker in de tuin had gelegen?
Wat later in mijn vroege puberjaren hoorde ik regelmatig jongens zeggen dat als een meisje schaars gekleed ging, dat ze er dan om vroeg om gepakt te worden. We wisten allemaal wat dat betekende en waar deze uitspraken vandaan kwamen. Want kinderen jong of ouder praten toch vaak hun ouders na.

Mijn ouders zijn altijd erg vrij geweest in bloot lopen en ik heb daar nooit iets seksueels achter gezocht, ik heb ook nooit iets pornografisch bij mijn ouders gevonden. We gingen al vroeg met onze ouders naar de sauna en dat vond ik heerlijk, dan zag ik bloot echt als iets normaals.
Mijn ouders vonden het wel erg belangrijk dat ik bij jongens uit de buurt bleef en dat ik mijn lichaam niet zomaar aan iedereen zou geven, niet zo gek als je bedenkt dat ik in mijn zevende levensjaar herhaaldelijk werd aangerand door een zeven jaar oudere vriend van mijn broer. Dit ging gepaard met de nodige bedreigingen en was dus zeker geen onschuldig kinderspel. De opmerkingen achteraf maakten het overigens extra pijnlijk.

Rond mijn vijftiende kwamen de grote borsten en siliconen waren een ontzettende hype. Pamela Anderson werd beschouwd als het allerlekkerste wijf dat er bestond, ik schrijf het zo oneerbiedig en plat omdat het zo gezegd werd, destijds. Vrouwen die minder bedeeld waren werden uitgelachen en mannen onder elkaar maakten opmerkingen als: ‘ach als ze niet is om aan te zien doe je, je ogen dicht en fantaseer je er gewoon op los.’ Ik begreep daar niets van en vond het walgelijk, zo respectloos. De seksuele opmerkingen bleven mijn hoofd vervuilen, er werd soms zomaar aan mijn bloesje getrokken om te zien of ik er wat onderaan had en of ze mijn borsten konden zien, om nog niet te spreken over de andere nare seksuele opmerkingen. Ik stond eens op het station al een stuk ouder, zeg zo`n negentien of twintig en een aantal mannen vroegen mij om reis-informatie. Ik wil iedereen met respect behandelen en heb hen vriendelijk geholpen, eenmaal in de trein gingen ze bij me zitten, een naast me en de ander aan de overkant. Mijn hoofd werd vastgepakt door diegene die naast me was gaan zitten en hij probeerde me te zoenen. Ik schrok me rot, een overvolle trein en niemand deed iets. Ik kon ontkomen en ben gaan lopen, op zoek naar een conducteur. Ze kwamen achter me aan, maar gelukkig was mijn rit niet lang en kon ik ontkomen op het station.

Tijdens mijn stage later op mijn drieëntwintigste/ vierentwintigste kreeg ik ineens van een veel oudere “collega” te horen dat ik eigenlijk best een lekker wijf was en dat, als ik dikkere tieten had, ik zo in een pornofilm kon. Een zeer ongepaste opmerking en weer iets wat me shockeerde.
Een van mijn klasgenoten waar ik mee bevriend was had al een aantal keer geprobeerd om me te zoenen, steeds als hij dit deed, deed ik het af met een grapje en liet hem keer op keer weten dat ik niets in hem zag, op dat moment had hij een vriendin en ik een vriend, ik nam het dus niet heel serieus. Tot een dag dat we samen op de zolder van onze stageplaats dozen moesten pakken voor Sinterklaas en hij mij ineens heel stevig van achter vast pakte en zijn hand in mijn broek schoof, hij had zijn penis al uit zijn broek had gehaald. Door mijn steeds luidere nee, liet hij me los. Ik maakte dat ik weg kwam. Later kwam hij langs in de keuken en zei snel in het voorbij gaan dat ik het absoluut tegen niemand mocht zeggen. Bij mij kwamen alle herinneringen aan de aanrandingen in het verleden in alle hevigheid terug. Ik heb me ziek gemeld en heb in mijn appartementje als een klein meisje in een hoek zitten huilen, ik voelde me zo dom en eenzaam. Kreeg het gevoel dat het allemaal aan mij lag.

Het zit in mijn aard om lief te zijn, respectvol te zijn tegen iedereen in deze wereld en om niemand te veroordelen, zelfs niet na alles wat er gebeurd is. Ik vind dat iedereen een kans verdient tot het tegendeel bewezen is. Ik zie dat als mijn kracht, maar op dat soort momenten zag ik het wel als vergif, het was mijn eigen schuld, ik was te vriendelijk. Wilde niemand kwetsen. Gelukkig heb ik het steeds helemaal uit geanalyseerd en kwam tot de conclusie dat ik niet verbitterd hoefde te raken of hoede te veranderen omdat ik ondanks alles nog steeds geloof dat het goede overwint. Daarbij heb ik een diep gevoel van liefde in mij, liefde voor alles wat leeft, met respect met elkaar omgaan zit diep in mij geworteld.

Met die liefde en dat respect wil ik alles en iedereen tegemoet treden. Gelukkig ben ik ouder geworden en is het leven rustiger geworden, maar ik hou mijn hart vast voor mijn kleine meisje. Het liefst loopt ze zonder kleren en dat zou ik haar zo graag gunnen. Een leven waarin er geen sexuele hypotheek op haar vrouw zijn ligt. Een maatschappij die haar respecteert en waardeert zoals ze is. Bloot of gekleed, en een maatschappij waarin ze erop kan vertrouwen dat haar sexe niet tegen haar gebruikt zal worden. Ik ben echter huiverig en bescherm haar liever met kleding. Ik geef haar mee dat haar lichaam prachtig is, maar dat het van haar is en dat niet iedereen dat hoeft te zien. Best lastig wel, maar misschien niet gek na alles wat ik zelf heb meegemaakt. Herstart Nederland neemt hier een mooi standpunt over in, ik ben het helemaal met ze eens dat iedereen mag zijn zoals hij of zij is en dat iedereen vrij moet zijn om de keuze te maken om bijvoorbeeld wel of geen kleding te dragen, maar ik ben erg huiverig voor wat dat met zich mee brengt. Kijk eens op het blog op www.herstartnederland.nl op Instagram te vinden @herstartnederland

Ik vind dat onze gedachten vervuild zijn en dat bloot vaak niet meer gewoon onschuldig bloot is zonder betekenis, maar dat er altijd direct een seksuele gedachte aan gekoppeld word. Is dat niet altijd zo geweest? Ik weet het niet. Soms denk ik dat bloot iets dierlijks in mensen naar boven brengt en men niet meer helder kan nadenken, anderzijds geniet ik ervan om naar de sauna te gaan, loop ik graag bloot in huis en is daar echt niets seksueels aan, wat overigens wel vaak gedacht wordt. Lastig onderwerp dus, ik zou heel graag willen weten wat jullie vinden. Zouden mensen gewoon bloot moeten kunnen zijn in het openbaar of niet?

 

 

 

 

 

 

Laatst aangepast opzondag 07 juli 2019 20:23
(3 stemmen)

Meer in deze categorie:

« Souveniertjes Bijen »

2 reacties

  • Jan Vranken
    Jan Vranken vrijdag 05 juli 2019 19:41 Reactielink

    Een goed doordacht, en dapper geschreven artikel. Dapper, omdat je aan de hand van je eigen beladen ervaringen een helaas voor velen herkenbaar, maar uit schaamte of angst vertborgen beeld schetst van wat helaas de realiteit is. Echter meesscherp zet je daarnaast neer dat je weigert te accepteren dat dit de norm zou moeten zijn hoe we met elkaar omgaan. Dit onderwerp raakt aan de wortel va menselijke waardigheid en zelfs beschaving als je het mij vraagt. Iedereen heeft een lichaam, iedereen is bloot. Waar blijven we als we daar als soort geen respect voor hebben. Nergens. Culturele en vaak religieuze dogma's die zonder na te denken worden overgenomen en in zielen ge-etst worden maken dat we steeds verder vervreemden van dat wat ons juist allemaal verbind.
    Hoem ooi zou het zijn als meer mensen dit zoals Anne zouden durven verwoorden? Een tegengeluid tegen de oprukkende vertrutting en het maar ' for granted' nemen dat vrouwen als object worden gezien ? Het wordt hoog tijd. Ikzelf leef zoveel mogelijk bloot , juist vanuit de gedachte zo authentiek gelijk mogelijk te willen zijn. Schud de angst af. Leef. Leer elkaar weer te respecteren.
    Dank je wel voor dit mooie artikel Anne

  • Aenea
    Aenea vrijdag 05 juli 2019 13:45 Reactielink

    Ik ben er stil van Anne. En ik herken veel in jouw verhaal dat je als meisje/jonge vrouw vaak lastig gevallen wordt...Ik heb 3 dochters en ik houd mijn hart geregeld vast tijdens hun opgroeien naar vrouwen.... Ik ben super trots op je dat je je zo 'bloot' ❤ gegeven hebt en zo goed verwoord hebt. En wat een ongelooflijk mooie foto....? Liefs, Aenea

Laat een reactie achter

Zorg ervoor dat alle vereiste gegevens ingevuld zijn, aangeduid met een asterisk (*). HTML code is niet toegestaan.