Boeren een warm hart toedragen!

by

Op Facebook zie ik de ene na de andere status voorbij komen met ‘ik draag boeren een warm hart toe’ etc. Best lastig vind ik dat. Als je bedenkt dat de meeste mensen naar de supermarkt gaan om vervolgens thuis te komen met de goedkoopste boodschappen.

Lees meer...

Eerste schooldag

by

Ppfff denkt ik, nu ik hier zo begin met schrijven. Ik wil hier zo graag over vertellen en over schrijven, maar waar begin ik? En wat zal ik schrijven?
Laat ik dan beginnen bij het moment waarmee alles begon, voor mijn gevoel als moeder. De geboorte van onze prachtige dochter. Op het moment dat ze geboren werd, begon voor mijn gevoel het grote loslaten. Ze zat niet meer veilig in mijn buik en zou ineens zomaar gedeeld worden met allerlei anderen mensen. Heel vreemd, maar onze hechting kreeg een andere vorm. Aan de ene kant begon het loslaten en aan de andere kant kwam er een nieuwe hechting. Zij moest wennen aan de wereld en aan alles wat daarbij hoort samen met het groeien het langzame proces van bewustwording. En ik moest wennen aan een baby’tje, het delen, mijn nieuwe rol en ook alle veranderingen van mijn lichaam. En terwijl we beide zo bezig waren met ons zelf te ontdekken en herontdekken hebben we elkaar ook opnieuw gevonden in dat hele proces en ontstaat er een nieuwe vorm van hechting.

Lees meer...

Balans herstellen? Go vegan.

by

Ik heb eerder een filmpje gemaakt en op Instagram in mijn story gezet, dit ging over vlees eten en dat ik ervoor kies om geen vlees te eten. In dit artikel wil ik uitleggen waarom ik denk dat een vegan dieet de oplossing is voor het herstellen van de balans op aarde. En een van de belangrijke pijlers is om de klimaatcrisis terug te dringen.
Ik vind dat, we doorslaan in alles en daardoor zorgen voor een enorme disbalans. Het vreemde vind ik dat wij mensen ons boven alles verheven voelen. De dieren en de natuur zijn ondergeschikt, dieren hebben geen ziel en we lijken soms zelfs te denken dat ze geen pijn ervaren.
Hoe komen we toch op deze ideeën? Wat maakt het dat we het normaal vinden om dieren te houden alsof het producten zijn of nog erger een stuk vlees in de stal zien staan, maar geen levend wezen? Wat maakt het dat we zo egocentrisch zijn? Altijd in alles. Dat het prima is om ze in kooien en hokjes te stoppen en om dierproeven te doen. Want er kunnen immers geen proeven op mensen gedaan worden. Ik weet dat ik nu over heel gevoelige onderwerpen schrijf en dat het als aanstootgevend kan worden ervaren dat ik het vreemd vind dat wij mensen een ander wel leed aan kunnen doen, zolang het onszelf, maar niet betreft. Let wel, ik zou ook geen mensen in kooien willen stoppen en op willen eten of proeven op mensen willen doen. Maar ik vraag me serieus wel af wat het maakt dat wij niet, (voor het gemak schrijf ik nu erg veralgemeniserend, want dit geld echt lang niet voor iedereen) meer empatisch kunnen handelen naar andere levensvormen. Ik heb nooit gedacht dat mijn katten geen ziel hebben, ik vind het zonde dat zij niet met mij kunnen communiceren in mijn taal, maar communiceren doen ze zeker wel. En in hun ogen zie ik dat er wel degelijk een ziel en een karakter in zit, iets wat ik overigens bij alle dieren zie. Om even een banaal voorbeeld te nemen, nog niet zo heel lang geleden dacht men dat te vroeg geboren baby’s geen pijn konden voelen omdat zij nog niet volledig ontwikkeld zijn en bijvoorbeeld niet konden huilen met tranen. Met alle gevolgen van dien. Deze baby’tjes kregen dus geen verdoving bij nare ingrepen, want ze zouden immers toch geen pijn voelen. Hoe bizar en niet empatisch.

Lees meer...

Het nut

by

Soms vind ik het best lastig om iets te posten. Ik wil niet zwaar over komen, maar omdat ik overal over nadenk kan dat zeker wel als zwaar worden ervaren.
Als ik bijvoorbeeld boodschappen doe is dat niet heel ontspannen, aan de ene kant ook weer wel omdat ik biologisch eet, en als je kiest voor biologisch eten dan is je keus aanzienlijk kleiner wat voor mij weer heel fijn is. Want ik kan echt niet tegen te veel keuze, daar krijg ik zeker stres van en mijn hoofd slaat op teelt. Ik vind het dan ook een verademing als de supermarkt lege schappen heeft door een storing. Heerlijk, best erg, ik moet dan zelfs een beetje lachen om al die mopperende mensen.

 

Lees meer...

Plastic probleem

by

Ongeveer een jaar geleden (Kirsi was toen net drie) wilde Kirsi iets van vuilnis uit het raam gooien. Vol afschuw gilde ik; ‘nee, dat mag je echt nooit doen’ En daarmee begon natuurlijk het grenzen opzoek spel. Je wil niet razend worden, maar wel de noodzaak laten inzien dat niets in de natuur gegooid mag worden en in de prullenbak thuis hoort.

Lees meer...

Bling bling goud

by

Goud, een prachtig en veelvuldig gebruikt materiaal.
Op het moment dat ik sieraden echt interessant ging vinden, vond ik goud het aller mooist. Dat goud zijn waarde behoud vond ik aantrekkelijk, maar ook de kleur en het uiterlijk van goud vind ik erg mooi. Ik vind het iets magisch hebben. Toen ik dus in het tijdschrift Quest las dat goud al zolang als de aarde bestaat, hier aanwezig is, maar niet iets is wat zich op de aarde gevormd heeft, vond ik dat uiteraard erg interessant en is me dat altijd bij gebleven.
Het heeft ook wel weer iets magisch dat het goud hier is gekomen door het stof van allerlei exploderende sterren. Want zo is het dus hier gekomen. Bij de explosie van sterren komt een bepaalde reactie vrij waaruit minuscule stofdeeltjes van goud ontstaan, dat zweeft door de ruimte en wanneer de stofdeeltjes in een zwaartekrachtveld komen tijdens het ontstaan van planeten klonteren de stofdeeltjes samen met materie die uiteindelijk een planeet vormen rond de ster waarvan zij in het zwaartekrachtveld zijn gekomen, in ons geval de zon.

Lees meer...

Bijen

by

O jij kleine bij

Je maakt me toch zo blij

Je zoemt van bloem tot bloem

Ik zou willen dat ik nog meer voor je zou kunnen doen

Lees meer...

Samenleven in respect

by

Het warme weer komt eraan. Mensen gaan vrijer en schaarser gekleed, en als vrouw word je nog makkelijker nagekeken, nageroepen of nagefloten. Het lijkt wel of iedereen meteen op zijn kop staat. Is het de temperatuur of zijn het de schaarser geklede mensen waardoor de flirts ineens om je oren vliegen en de lucht lijkt te broeien?

 

Lees meer...

Souveniertjes

by

Wat neem je mee bij terugkomst van de vakantie? Vroeger toen ik jong was wilde ik heel graag souveniertjes. Heel lang zoeken naar het perfecte aandenken. Dat alleen al bezorgde veel plezier en later een mooi aan denken. Maar hoe graag ik ook alle herinneringen had willen vangen en hoe leuk ik het ook vond om dingen te verzamelen, uiteindelijk verbleekten de herinneringen toch en raakte ik de souveniertjes uiteindelijk beu.
En om te voorkomen dat mijn kamer helemaal dichtslibde moest ik toch regelmatig dingen weg doen en daar zaten dan ook wel eens souveniertjes bij.
Het klinkt misschien suf, maar de mooiste souveniertjes zijn uiteindelijk de dingetjes die ik zelf heb gevonden. De schelpen, de haaientanden, de oude oorlogsmunten die ik vond in een grot op de camping, een klein zilveren zwaluwtje wat ik om een beeldje had gehangen, wat ik voor mijn verjaardag had gekregen.

Lees meer...

Afval scheiden

by

Afval scheiden. Wat moet waar. Het lijkt heel simpel, maar omdat veel materialen gemend worden gebruikt is het ineens niet meer zo simpel.
Wist je bijvoorbeeld dat een bonnetje niet bij het oud papier mag, omdat het papier thermische inkt bevat en het daardoor niet meer gerecycled kan worden? Ik wist dat dus niet. Ik wist wel dat het veel beter is om geen bonnetje te nemen als het niet nodig is. Ik let dus altijd goed op bij de kassa wanneer mijn boodschappen worden aangeslagen en wanneer het allemaal goed is gegaan en ik niets heb waar garantie op zit, bedank ik vriendelijk voor het bonnetje. Nog een voorbeeld, wie braaf zijn chipszakken bij het plastic gooide heeft dit helaas niet goed gedaan. Het aluminium in de chips zakken zorgt ervoor dat ook deze niet geschikt meer is om te recyclen en ook bij het rest afval hoort.

 

Lees meer...
Abonneren op deze RSS feed